UnJunG's profileMy Story ~ My Life ~ My ...PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
5/30/2007 อย่าลืมว่า.. ครั้งหนึ่ง เธอเคยมีฉัน เคยรู้สึกบ้างไหมว่า หลายๆ ครั้ง
ในความรัก มักจะซ่อนความเจ็บปวด เอาไว้เสมอ. . ครั้งหนึ่ง เราเคยคิดที่จะทุ่มเทความรักไปให้ใครสักคนหนึ่ง
ที่เราคิดว่า เค้าคือคนที่ใช่ คนที่เราตามหามานาน คนที่มองเห็น และศรัทธาในคุณค่าของความรักเหมือนๆ กันเรา และในวันที่เราได้ค้นพบ ใครคนนั้น
เขา คือคนที่เราพร้อมจะทำทุกอย่างเพื่อเขา โดยไม่ต้องการสิ่งตอบแทน และทำทุกอย่างจากใจจริง เขา คือคนที่เราคิดว่าใช่ เขา คือคนที่เราอยากเดินเคียงข้างบนทางเดินต่อจากนี้ไป เขา คือคนที่เราพร้อมจะมอบเวลาที่เหลืออยู่ให้เขา เขา คือคนที่เราอยากลืมตาตื่นมาแล้วเจอเป็นคนแรก เพลง มากกว่ารัก:(นิก The Star) คนเคยเหงา เคยรู้สึกเหว่ว้า
เคยมองหาความรักนั้นมันอยู่ที่ใด โลกใบใหญ่เหลือเกิน มีผู้คนอยู่มากมาย แต่หัวใจมันกลับเหงาขึ้นทุกที แต่เมื่อฉันได้พบกับเธอ สิ่งที่เธอให้ฉันไม่รู้มันคืออะไร โลกใบใหญ่ใบเดิม กลับไม่เคยต้องเหงาใจ แค่ฉันนั้นยังมีเธออยู่ตรงนี้ เธอเป็นมากกว่ารัก
เพราะเธอนั้นคือครึ่งชีวิต ฉันใช้เวลาทั้งชีวิตเพื่อตามหา และรอคอยเธอมาแสนนาน และสุดท้ายก็เจอว่าเธอคือทุกอย่าง ที่เติมเต็มหัวใจ จากนี้ทุกลมหายใจฉันคือเธอ หากว่าเธอนั้นคือความรัก
ก็เป็นรักที่ดีจนไม่มีคำบรรยาย ฉันโชคดีเหลือเกินที่มีเธอเดินข้างกาย ชีวิตนั้นได้เติมเต็มสิ่งที่ขาดหาย เธอเป็นมากกว่ารัก
เพราะเธอนั้นคือครึ่งชีวิต ฉันใช้เวลาทั้งชีวิตเพื่อตามหา และรอคอยเธอมาแสนนาน และสุดท้ายก็เจอว่าเธอคือทุกอย่าง ที่เติมเต็มหัวใจ จากนี้ทุกลมหายใจฉันคือเธอ เธอเป็นมากกว่ารัก
เพราะเธอนั้นคือครึ่งชีวิต ฉันใช้เวลาทั้งชีวิตเพื่อตามหา และรอคอยเธอมาแสนนาน และสุดท้ายก็เจอว่าเธอคือทุกอย่าง ที่เติมเต็มหัวใจ จากนี้ทุกลมหายใจฉันคือเธอ จากนี้ทุกลมหายใจ...ฉันคือเธอ...
แต่แล้ว ความแน่นอน คือความไม่แน่นอน วันที่เส้นทางของเราสองคน ต้องแยกจากกันก็มาถึง เมื่อความรักของคนหนึ่ง ไม่เหมือนความรักของอีกคน คนหนึ่งคิดว่าอีกคนใช่ แต่อีกคนกลับไม่คิดว่าคนนี้ใช่ จุดจบที่การแยกทางจึงเกิดขึ้น เรา ที่ทุกวันเคยมีเขาอยู่เคียงข้าง
กลับต้องมาอ้างว้าง เดียวดายอีกครั้งหนึ่ง ร้องไห้... ไม่ใช่ทางออก ไม่ใช่วิธีการแก้ปัญหา และ ไม่ใช่วิธีรักษาแผลใจของเรา ตราบเท่าที่ลมหายใจยังไม่หมดไป ชีวิตของเรา ก็ยังต้องก้าวเดินต่อไปข้างหน้า อนาคตของเรา เราเป็นคนกำหนด ล้มแล้วต้องลุกขึ้น เพื่อก้าวเดินต่อไปข้างหน้า ในขณะที่เราต้องเหงา เดียวดาย
เธออาจกำลังหัวเราะ มีความสุขอยู่กับใครต่อใคร จนหลงลืมไปว่า . . . ครั้งหนึ่งเคยมีฉัน หากวันใด เธอต้องพบกับความเศร้า เสียใจ อย่าลืมนะ ครั้งหนึ่ง เธอเคยมีฉัน และวันนี้ เธอก็ยังคงมีฉันอยู่เช่นเคย แม้คำว่ารัก เราอาจจะไม่ได้พูดบ่อยๆ
แต่แสดงว่ารัก เราแสดงให้เธอเห็นอยู่ทุกวัน มันอาจไม่ใช่ความรักที่ยิ่งใหญ่ เป็นแค่ความรักเล็กๆ จากผู้ชายธรรมดาๆ คนหนึ่ง ที่เธอแทบจะไม่เห็นค่าอะไร แต่มันจะเป็นความรักที่ไม่จางหายไปไหน เป็นความรักที่รอเธออยู่ตรงนี้เสมอไป อย่าลืมนะ ครั้งหนึ่ง เธอเคยมีฉัน และจะมีฉันอยู่ตรงนี้ตลอดไป.. 5/21/2007 365 วัน เพื่อเรียนรู้คำว่ารัก พอดีว่าไปเปิดเจอบทความหนึ่งเข้า มันกินใจ และมีความหมายลึกซึ้งดีก็เลยเอามาแบ่งกัน :D เครดิตเว็บ TTTonline คับ www.tttonline.net
เด็กผู้หญิงคนหนึ่งนั่งเหงาอยู่ริมรั้วเธอมองดูกระถางต้นไม้ที่แห้งเฉา ดินแตกระแหง
แต่ยังมีเมล็ดพืชงอกงามอยู่ในนั้น เธอเก็บเมล็ดพืชนั้นมาด้วยความสงสัย...อยากรู้ว่ามันงอกขึ้นมาได้อย่างไร?
..วันที่ 1 เธอนำเมล็ดพืชนั้นมาปลูกในกระถางใบใหม่..รอคอยวันที่มันจะเติบโต เธออยากเห็นเมล็ดพืชโตเร็วจึงรดน้ำจนล้นกระถาง.. ..วันที่ 2 เธอเฝ้าดูการเจริญเติบโตของเมล็ดพืชนั้น..ทันใดนั้นก็มีปลาทองออกมาจากเมล็ดนั้น เด็กหญิงเอาปลาทองใส่ไว้ในโหลและคิดว่าคงรดน้ำมากเกินไปจึงเอากระถางไปใส่ไว้ในเตาอบและเฝ้าดู ..วันที่ 3 เธอเปิดเตาอบออกดูเห็นลูกไก่เดินอยู่ในนั้น มันมองมาที่เธอและเดินตามเธอตลอดเวลา เด็กหญิงมีความคิดว่าควรจะใส่ปุ๋ยให้มันและเริ่มเทปุ๋ยจนหมดถุง และ..รอ ..วันที่ 4 มีริบบิ้นสีแดงออกมาจากเมล็ด เธอดีใจมากนำริบบิ้นมาผูกให้กับลูกไก่ แต่ละวันเด็กผู้หญิงจะเฝ้ารอดูว่าจะมีอะไรออกมาจากเมล็ดพืชอีก เธอมีความสุขกับการได้ดูแลเมล็ดพืช รดน้ำ พรวนดิน ให้แสงแดดที่แรงกล้า .....วันที่ 30 เด็กหญิงเบื่อที่จะรดน้ำ พรวนดิน ให้แสงแดด และดูแลต้นไม้ เธอรู้สึกไม่ตื่นเต้นกับสิ่งที่จะออกมาจากเมล็ดพืชนั้นเหมือนแต่ก่อน เธอทิ้งต้นไม่นั้นไว้โดยไม่สนใจมันอีก..ต้นไม้เริ่มแห้งเฉาใบไม้เริ่มเป็นสีเหลือง ไม่มีอะไรออกมาจากเมล็ดพืชอีก.. ..วันที่ 180 ใบไม้เริ่มแห้งกรอบ ดินเริ่มแตกแยกเหมือนครั้งแรกที่เด็กหญิงเจอมัน..เธอเศร้าเสียใจอย่างมาก ...วันที่ 250 เด็กหญิงรดน้ำในปริมาณที่พอเหมาะ...เธอมีความหวังที่จะได้พบสิ่งที่ทำให้ประหลาดใจอย่างที่เคยเป็น ..วันที่ 251 เธอนำกระถางมารับแสงแดดอ่อนๆตอนเช้าด้วยใจที่เบิกบานและเต็มไปด้วยความหวัง ..วันที่ 252 เธอใส่ปุ๋ยและพรวนดินให้ต้นไม้ มีลูกไก่ที่ผูกริบบิ้นสีแดงและปลาทองในโหลอยู่ใกล้ๆ ..วันที่ 300 การเอาใจใส่ ดูแลอย่างใกล้ชิดของเธอทำให้ต้นไม้กลับมาออกใบเขียวชอุ่ม.. และที่น่าประหลาดใจคือ เมล็ดพืชกลายเป็นดอกสีแดงเล็กๆรูปร่างคล้ายหัวใจ... เด็กหญิงตื่นเต้นดีใจกว่าทุกครั้ง ..วันที่ 340 เธอร้องเพลงและพูดคุยกับดอกไม้สีแดงนั้นทุกเวลาที่ว่าง เธอรู้สึกมีความสุขมาก.. ที่ได้คอยเอาใจใส่โดยไม่ได้สนใจว่ามันจะกลายเป็นอะไรต่อไป.. เด็กหญิงไม่คาดหวังให้ดอกไม้กลายเป็นสิ่งใด เธอเพียงทนุถนอมและดูแลมันอย่างดีที่สุด ..วันที่ 365 เด็กหญิงนั่งอยู่ริมหน้าต่าง กระถางตรงหน้าเธอไม่มีดอกไม้สีแดงรูปหัวใจอีกแล้ว ดอกไม้ที่เธอเฝ้าดูแลหายไป!! ..แต่เธอไม่เศร้า ไม่เสียใจ ไม่ร้องไห้ เพราะเด็กผู้ชายคนหนึ่งยืนอยู่ริมหน้าต่าง เขาสามารถพูดคุยกับเธอ ยิ้มให้เธอ ไปทุกที่กับเธอ เข้าใจเธอ และเธอก็ไม่เคยเหงาอีกเลย...... ** คุณรู้หรือยังว่าดอกไม้สีแดงรูปหัวใจกลายเป็นอะไร? ** |
|
|
