Profil de UnJunGMy Story ~ My Life ~ My ...PhotosBlogListesPlus Outils Aide

Blog


12/10/2007

การเดินทางของความรัก

     ชีวิตคนเรา ก็เปรียบเหมือนกับการเดินทางไปบนทางเส้นหนึ่ง ที่จะต้องเดินทางไปพบปะผู้คนมากมาย บางเวลาเราอาจจะต้องเดินคนเดียว บางเวลาเราอาจจะมีอีกคนหนึ่งที่ทางเดินของเค้ามาบรรจบกับเส้นทางของเรา กลายมาเป็นทางของเราสองคน ได้มาเดินเคียงข้างกัน บางเวลาเราอาจจะต้องการพักผ่อน บางช่วงเวลาก็อาจจะต้องพบกับปัญหาร่วมกันฟันฝ่า เพื่อให้เราทั้งสองเดินหน้าต่อไปได้ บนเส้นทางนี้เราเรียกมันว่า "เส้นทางแห่งความรัก"

     เรื่องราวของเราบนเส้นทางนี้ ช่วงแรกอาจจะราบเรียบไม่มีอุปสรรคใดๆ แต่เมื่อเวลาผ่านไปเราอาจจะต้องพบเจอกับอุปสรรคต่างๆ เป็นบททดสอบความรักของเรา เราจะจับมือ เดินไปด้วยกัน เราจะไม่เดินนำหน้ากัน เราสองคนจะเดินไปข้างๆ กัน คอยดูแลกัน ในยามที่ใครคนหนึ่งหกล้ม เราอีกคนจะยื่นมือ ฉุนเค้าขึ้นมา ให้รู้ว่าล้มแล้วจะมีคนคอยพยุงเสมอ

   ไม่ว่าทางข้างหน้าจะลำบากแค่ไหน เราจะเดินไปเคียงข้างกัน
   ไม่ว่าทางข้างหน้าจะมืดมิดแค่ไหน เราจะเดินไปเคียงข้างกัน
   ไม่ว่าทางข้างหน้าจะไกลอีกแค่ไหน เราจะเดินไปเคียงข้างกัน

     บนเส้นทางนี้ถ้ามีเธอก็ต้องมีฉัน เพราะเราจะเดินไปด้วยกัน ในวันนี้เธออาจจะรู้สึกเหนื่อย กับสิ่งที่เธอเป็นอยู่ เรารู้ว่าด้วยทิฐิของเธอแล้ว เธอยังอยากเดินด้วยสองเท้าของเธอเอง ไม่เป็นไรเราจะปล่อยให้เธอเดินเองต่อไป แต่รู้ไว้นะว่าเมื่อไหร่ที่เธอล้มลง ให้เธอสบายใจได้ว่าจะมีเราคอยประคองไม่ให้เธอต้องลงไปกระแทกดิน เราจะคอยดูเธออยู่ข้างเสมอ จะอยู่อย่างนี้จนกว่าเธอจะต้องการมือของเรา ความต้องการของคนเราทุกคน ล้วนแล้วแต่ต้องการมีความสุขด้วยกันทั้งนั้น ไม่เว้นแม้แต่เราก็เหมือนกัน เพียงแต่ว่าในเวลานี้ ความสุขที่เราต้องการนั้น เป็นความสุขที่เราจะได้ดูแลเธอ อยู่ข้างเธอ ไม่ว่ารอบข้าง หรือเส้นทางข้างหน้ามันอาจจะต้องลำบากแค่ไหน แต่ขอแค่ข้างๆ เรามีเธอเดินไปด้วยกัน เป็นแรงใจให้กันแบบนี้ มันก็โอเคแล้ว สำหรับเรา

     ถ้าเหนื่อยก็พัก ถ้าไม่อยากเดินก็บอกเราพร้อมให้เธอขี่หลังเสมอ ของเพียงแค่เธอ ต้องเป็นหัวใจให้เรา เท่านั้นพอ..

03/10/2007

"เชื่อมั่น" และ "ศรัทธา" ความรักของคุณแค่ไหน?

     เพื่อนๆ ที่รัก ขอบคุณมากๆ สำหรับความเป็นห่วง เป็นใยที่เพื่อนๆ คอยเตือนเรา รู้ว่าเพื่อนๆ เป็นห่วงที่เราไปรักคนที่ไม่เคยเจอหน้าอีกแล้ว ขอบคุณทุกๆ แรงเชียร์ที่ให้เราหาทางไปเจอกับเค้าให้ได้ ขอบคุณจริงๆ ที่เป็นห่วงกัน เพื่อนไม่เคยทิ้งเพื่อนเสมอ ~.~ แต่เอาน่ะ หลังจากรักษาแผลใจคราวนั้นมา นี่มันก็ 4 ปีกว่าแล้ว ครั้งนี้เพื่อนขอลองดูอีกซักทีละกัน แต่ไม่ต้องห่วงนะจะรั้งตัวเองไว้ตลอดไม่ให้เป็นแบบครั้งก่อนแน่นอน (มั้ง)
 
     สำหรับคราวนี้ มันมีอะไรที่ไม่เหมือนกับคราวก่อนอยู่เยอะนะ ความรักครั้งก่อนเราเอาแต่เล่นเกมไม่เคยคิดถึงอนาคตเลยว่าจะเป็นยังไง แต่สำหรับคราวนี้ เค้าทำให้เรารู้ว่า เราต้องพยายามแค่ไหน ถ้าต้องการที่จะดูแลใครอีกซักคน เราจะมามัวเดินเล่น ค่อยๆ เดินไปแบบเต่า (อย่างที่เป็นอยู่นี้) ไม่ได้แล้ว เราต้องรู้จักคิดถึงอนาคตของเรา ทุกๆ อย่างที่เค้าบอกเรา เค้าให้เราทำเพื่อตัวเราเอง ...แต่สำหรับเราแล้ว เพื่อตัวเองของเรา ก็คือเพื่อเค้านั่นแหละ จุดมุ่งหมายของแต่ละคนอาจจะแตกต่างกันไป ...จุดมุ่งหมายของชีวิตเรา เราต้องการที่จะมีใครซักคนอยู่ข้างๆ เรา ให้เราได้ห่วงใยเค้า ได้คอยดูแลเวลาไม่สบาย ได้คอยถามกินอะไรรึยัง วันนี้เหนื่อยมั้ยเวลากลับจากทำงาน ได้พูดว่า คิดถึง เวลาไม่เจอกัน เราอยากให้เค้าคนนี้ มีความสุข นี้แหละ จุดมุ่งหมายในชีวิตของเรา
 
     คำว่ารักเป็นอักษรเพียง 3 ตัว ที่เรียงร้อยขึ้นมา ด้วยความหมายที่มากมายในคำนั้น ความรักไม่สามารถเห็นได้ด้วยด้วยตา แต่สัมผัสได้ด้วยใจ หลับตาลงรับรู้มันด้วยหัวใจ แล้วคุณจะพบว่า สิ่งที่สวยงามที่สุดมิอาจสัมผัสได้โดยการสัมผัสทางกาย ......ทว่าต้องรับรู้ผ่านหัวใจ นั่นคือ "ความรัก" เคยมีคนบอกว่า ความรักที่แท้จริงก็เหมือนกับเกมจิ๊กซอร์ ชิ้นส่วนทั้งหมดจะสามารถค้นพบตัวเองได้ ก็ต่อเมื่อแต่ละชิ้นสามารถหาชิ้นที่ "ใช่" สำหรับตัวมันเองได้ การได้รักเป็นเพียงความว่างเปล่า การถูกรักเป็นเพียงแค่บางสิ่งบางอย่าง ส่วนการได้รัก และการถูกรัก นั้นเป็นทุกอย่าง อันความรักไม่ใช่เรื่องยากที่จะได้มา แต่มันก็ไม่ใช่เรื่องง่ายนักที่จะรักษาความรักนั้นให้อยู่เป็นนิรันดร์
 
     การได้คิดถึงคุณ ทำให้วันของฉันสว่างไสว เมื่อไหร่ที่คุณรักใครสักคน จงบอกเขา...... บอกไปเลยดังๆ ว่า คุณรักเขามากมายแค่ไหน...... อย่าปล่อยจนถึงวันที่เขาไม่อยู่ให้คุณบอกรัก คําว่ารักใครๆ ก็พูดได้ แต่สิ่งสําคัญกว่านั้นคือ ความรักที่เป็นรักจริงๆ รักจากหัวใจ ถ้าคุณรักใครสักคน….. จงเอาเขาไว้รอบตัวคุณแทนที่จะใส่เขาไว้ในใจ เพราะหัวใจสามารถแตกสลายได้ แต่ถ้าเขาอยู่รอบตัวคุณ เขาจะอยู่กับคุณตลอดไป………….
 
     ถ้าถามว่ากลัวมั้ยที่จะเป็นแบบครั้งก่อน ตอบตามตรงว่า กลัว.. กลัวมากด้วย เพราะครั้งนี้แก้วที่มันร้าว ถ้าถูกกระแทกอีกที มันคงจะแตกจริงๆ มันจะไม่ร้าวไปมากกว่าครั้งก่อนแน่นอน.... ไม่ใช่ว่า ผ่านมา 4 ปี เราถึงจะกล้ารักคนใน Internet ได้อีกครั้ง.... แต่เป็นเพราะว่า ความรักครั้งนี้ จากคนๆ นี้ เรารู้สึกได้ว่า มันจะแตกต่างจากครั้งก่อน ถ้าไม่ใช่คนนี้ ที่ผ่านมา 4 ปี ก็อาจจะยังไม่พอ ที่จะทำให้เรากล้ารักใครใหม่ก็ได้ ในเมื่อครั้งนี้ กล้าที่จะรักแล้ว ถ้ามันจะเกิดอะไรขึ้น ก็ให้มันเกิดขึ้นตามนั้นก็แล้วกัน ส่วนเรา ก็จะลอง "เชื่อมั่น" และ "ศรัทธา" กับความรักครั้งนี้ดูอีกที...
 
     แล้วคุณละ "เชื่อมั่น" และ "ศรัทธา" ความรักของคุณแค่ไหน?